پرسپولیس در حساس ترین روزهای لیگ و استقلال در بازیهای حساس جام حذفی، تماشاگران بسیاری را به ورزشگاه كشیدند.
 تماشاگرانی كه حتی شب قبل از بازی به ورزشگاه رفتند و اجازه ندادند تیم های محبوبشان در حساس ترین بازی های فصل تنها بمانند. لازم به یادآوری نیست كه این تماشاگران چه نقش ارزنده ای را در قهرمانی پرسپولیس و استقلال داشتند اما سؤال اینجاست كه چرا تیم ملی با آن همه ستاره نمی تواند مثل پرسپولیس و استقلال تماشاگران را جذب كند و چرا این تیم حتی نصف استقلال و پرسپولیس هم تماشاگر ندارد؟
 در شرایطی كه دوشنبه گذشته حدود ۹۵ هزار استقلالی به استادیوم رفتند تا در یك روز وسط هفته و در یك ساعت نامناسب از تیمشان حمایت كنند اما پیش بینی می شود در بازی ایران و كویت حتی ۴۰ هزار نفر هم به آزادی نروند. یك دلیل این مسأله می تواند حساس نبودن بازی با كویت باشد اما مگر بازی با امارات حساس نبود پس چرا در آن بازی تنها ۳۰ هزار نفر به استادیوم رفتند. به اعتقاد ما كم تماشاگر بودن بازیهای ملی دلایل بسیاری دارد.
 ۱) كم بودن تعداد پرسپولیسی ها و استقلالی ها
 در تركیب اصلی تیم ملی، پرسپولیس ۲ نماینده دارد و استقلال اصلاً نماینده ندارد! نیكبخت و جباری معمولاً در دقایق پایانی به میدان می روند و به نظر می رسد علی دایی اعتقاد چندانی به آنها ندارد. از پرسپولیس هم فقط خلیلی و كعبی در تیم ملی فیكس هستند.
 ۲) استفاده از نفرات معمولی لیگ
 حضور نفراتی چون غلام نژاد، بیك زاده، ابراهیم صادقی، سید جلال حسینی، هادی عقیلی و... هیچ جذابیتی برای فوتبالدوستان تهرانی ندارد. البته نه اینكه آنها بازیكنان بدی باشند اما به هر حال مردم را جذب نمی كنند.
 ۳) در تیم ملی بسیاری از لژیونرها نیستند
 این روزها نفراتی چون مهدوی كیا، كریمی، هاشمیان و... غایبند و لژیونرهای فعلی هم آشكارا از دوران اوج خود فاصله گرفته اند. طبعاً برای مردم و به ویژه فوتبالدوستان تهرانی تماشای بازی های جباری، نیكبخت، آقایی و... جذاب تر از بازیهای تیموریان، عنایتی و... است.
 ۴) تبلیغات نامناسب
 باید پذیرفت كه برای صدا و سیما و روزنامه ها هم بازی های ملی چندان اهمیتی ندارد. شما تبلیغاتی كه برای بازی پرسپولیس - سپاهان شد را مقایسه كنید با تبلیغاتی كه برای بازی ایران - امارات شد و با تبلیغاتی كه برای همین بازی با كویت شده است.
 البته حساسیت برخی از مسابقات باشگاهی و بحث داغ كری را هم نباید فراموش كرد چرا كه همین كری ها سبب می شود تماشانگران با شور و اشتیاق بسیاری راهی ورزشگاه ها شوند. به طور مثال بعد از قهرمانی پرسپولیس در لیگ، استقلالی ها دوست داشتند به هر قیمتی كه شده جام حذفی را تصاحب كرده و مثل رقیب دیرینه به آسیا بروند كه این مهم با حضور ۹۵ هزار استقلالی در آزادی ممكن شد تازه آن هم در روزی كه فقط ۷۰ هزار بلیت فروخته شد و خیلی ها از ترس اینكه بلیت پیدا نمی كنند اصلاً به ورزشگاه نرفتند وگرنه شاید بازی استقلال - پگاه ۱۲۰ هزار نفر را هم به ورزشگاه آزادی می كشاند.